Bismillahirrahmanirrahim
Kardeşlerim, Ehl-i Beyt, Peygamber Efendimiz’in (s.a.v.) ev halkıdır. Seyyidler Hazret-i Hüseyin’in, Şerifler Hazret-i Hasan’ın soyundan gelen evlatlarıdır. Onlar bize Peygamberimizin emanetidir.
Allah Teala Ehl-i Beyt Sevgisini Emrediyor:
Kur’an’da buyuruldu:
“De ki: Ben sizden buna karşılık akrabalık sevgisinden başka bir ücret istemiyorum.” (Şura Suresi, 23)
Alimlerimiz der ki buradaki “akrabalık” Ehl-i Beyt’tir.
Peygamberimizin Vasiyeti
Veda Hutbesinde ve Gadir’den dönerken buyurdu:
“Size iki ağır emanet bırakıyorum. Biri Allah’ın kitabı Kur’an, diğeri Ehl-i Beytimdir. Onlara sarılırsanız asla sapıtmazsınız.”
Muhabbet Nasıl Olmalı?
Seyyid ve Şeriflere muhabbet 3 şekilde olur:
a) Kalp ile sevmek: Onları Peygamber hatırı için sevmek.Buğz etmek haramdır.
Peygamber Efendimiz buyurdu: “Ehl-i Beytime buğz edene cennet haramdır.”
b) Dil ile hürmet etmek:
Onlara sövmemek, incitmemek, “Seyyidim” diye edeple hitap etmek.Onların hatası olursa edeple uyarmak.
c) Hal ile sahip çıkmak:
Seyyide sadaka,zekat verilmez. İhtiyaçları varsa hediye verilir. Bu, Resulullah’a hürmet içindir. İmam Şafii der ki: “Ehl-i Beyt sevgisi bizi kurtaracak gemidir.”
Ölçümüz Ne Olmalı?
Ne guluve gideceğiz (aşırı yüceltip peygamber gibi görmek yok), ne de terk edeceğiz. Müslümanların yolu orta yoldur. Seyyid günah işlese de nesebi inkar edilmez, sevgisi terk edilmez.Ameli kendine, nesebi şereftir.
Peygamber Efendimiz buyurdu: “Her kim Ehl-i Beytimi severse Allah onu sever.”
Rabbim bizleri Ehl-i Beyt’i hakkıyla sevenlerden, şefaatlerine nail olanlardan eylesin.
